Mijmeren over Valencia – Jan Wessels bezocht de stad met twee gezichten

Mijmeren over Valencia

Het Museu de les Ciències Príncipe Felipe in Valencia

ASSEN – Nadat we afgelopen jaar een klein stapje terug deden, camperend gezien, gaan we binnenkort weer naar verre streken: Spanje en Portugal. Dat doet me terugdenken aan onze laatste tocht door Spanje. Aan Barcelona met z’n rechthoekige karakter heb ik in mijn columns al eens aandacht besteed. De stad die op ons misschien wel meer indruk maakte, was Valencia.

Ons bezoek begon met ‘een dag van oudheden’. We startten onze wandeling op het Plaza de la Reine, waar we de Catedral de Valencia en de Basilica opzochten. In beide woonden de Valencianen op dat moment een viering bij (niet zo verrassend, het was zondag). De Kapel van de Heilige Graal was helaas niet toegankelijk, maar de Basilica met de indrukwekkende beschildering van de koepel door Antonio Palomino maakte dit ruimschoots goed.

“We zouden veel gemist hebben als we dit niet hadden gedaan”

We vervolgden onze wandeling langs de beroemde Lonja de la Seda, de beurs waar vroeger zijde werd verhandeld. Een prachtig gebouw met de opvallende zuilen van het hoofdgebouw en het fijn bewerkte houten plafond in de zaal van het Tribunal del Mar, het zeetribunaal. De zijdehandel moet in die tijd erg lucratief zijn geweest. Dat is zeker.

Als zeer smakelijke afsluiting doken we op weg naar onze bus nog even het Estació de Nort binnen. We zouden veel gemist hebben als we dit niet hadden gedaan: wat een prachtige stationshal is dit met sinaasappels die elke pilaar versieren. Nog nooit zoveel namaak-sinaasappels bij elkaar gezien!

Valencia-Station-interieur

Het station van Valencia is niet te missen

Ciutat de les Arts i les Ciències

Op de tweede dag voerde onze wandeling langs het wonderschone, moderne deel van Valencia, de Ciutat de les Arts i les Ciències, de wijk van kunst en wetenschap. De gebied ontstond nadat rivier de Turia voor de zoveelste keer voor een overstroming zorgde. Eind jaren tachtig besloot de lokale overheid de rivier om te leiden via een kanaal. In de drooggevallen bedding verrees tussen 1998 en 2004 een modern complex.

Zonnestoelen, toffees en mozaïeksteentjes

Gehuisvest zijn er bijvoorbeeld het zeedierenpark en het natuurkundig museum, maar ons ging het vooral om de bouwkunst, waar we uren in verwondering hebben doorgebracht. In het langwerpige ontvangstgebouw, L’Umbracle, bleek een subtropische tuin te zijn aangelegd. De versierselen op de voorgrond zou ik ‘zonnestoelen’ willen noemen.

Langs grote toffees kom je bij het Museu de les Ciències Príncipe Felipe, het wetenschappelijk museum dat aan de voorkant op een walvis lijkt. In L’Hemisfèric is een Imax-bioscoop gehuisvest. Het gebouw van staal, beton en glas lijkt uit het water op te rijzen, terwijl de korte zijde van het gebouw lijkt op een insect. Het vierde gebouw, het Palau de les Arts ‘Reina Sofia’, heeft ronde muren die bezet zijn met kleine gekleurde mozaïeksteentjes. Geweldig vanuit de verte en van dichtbij. Ten slotte vergaapten we ons aan L’Oceanogràfic, een verzameling van negen aquaria met meer dan 500 soorten vissen en zeezoogdieren, terwijl de gevel doet denken aan rechtopstaande schelpen, die gevuld zijn met oceaanblauw glas.

Valencia-Palau-Arts

Duizenden mozaïeksteentjes voegen zich naar het ronde Palau Arts

Mijmeren over Valencia

Slenterend door Valencia met haar architectonische hoogstandjes, haar vele oude, goed onderhouden huizen, en haar vriendelijke ronde pleinen kunnen we alleen maar concluderen dat Valencia minstens zoveel heeft als Barcelona. Mijn dringend advies: ben je in de buurt, dan mag je Valencia niet links laten liggen.

Jan Wessels

Valencia (Sp.) ligt 1850 km vanaf Utrecht, 350 km onder Barcelona

Beoordeel dit artikel
 
Like dit artikel
Tweet dit artikel